Transportery MTLB (Mnogocelewoj Transportior-tiagacz Logkij Bronirowannyj – Wielozadaniowy Transporter-ciągnik Lekki Opancerzony) HSW produkowała w latach 1976-1990. Przeznaczone były wyłącznie na eksport (głównie do ZSRR), a rocznie w Stalowej Woli powstawało 600-800 sztuk tego transportera.

Na jego podwoziu powstało szereg pojazdów, zarówno bojowych jak i specjalistycznych. To właśnie wydłużone podwozie MTLB było nośnikiem dla słynnej samobieżnej 122 mm haubicy 2A1 Goździk, produkowanej w HSW w latach 1984-1994.

W oparciu o podwozie MTLB i zbudowanych na nich polskich transporterach Opal I i Opal II, w latach 1987-90 wyprodukowano w HSW dla polskiej armii 77 pojazdów Hors (wozy rozpoznania inżynieryjnego) oraz 74 pojazdów Mors (wozy pogotowia technicznego). Opal II był też później platformą nośną dla wozu minowania narzutowego Kroton.

W latach 70. i 80. w HSW i Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Maszyn Ziemnych i Transportowych zbudowano również, głównie na bazie Opali, wiele prototypowych pojazdów dla wojska, które z różnych przyczyn nie weszły do produkcji seryjnej.

W fazie prototypów pozostały: samobieżna wyrzutnia rakiet przeciwlotniczych Turkus (1976-79), zestaw przeciwlotniczy Promet z podwójnym działkiem 23 mm (cztery prototypy, 1979), samobieżna wyrzutnia pocisków ppanc. Malutka, bojowy transporter przeciwpancerny BTP-20 Skorpion (1983), transporter opancerzony MTLB-2AP, pływający transporter z osprzętem do samookopania się Piast, wóz rozpoznania skażeń jądrowych Parys, wóz ewakuacji medycznej Lotos, transporter rozpoznania inżynieryjnego Durian (rozwinięcie Horsa).

Prototypami pozostały także wozy dowodzenia artylerii Opal I i Opal II (1990), transporter amunicyjny Bor (1987), transporter opancerzony LWB-23 Krak dla piechoty górskiej (1992) oraz lekki rakietowo-artyleryjski zestaw Stalagmit/Sopel (1998).

Do seryjnej produkcji nie wszedł też Irys – zautomatyzowany wóz dowodzenia, Przebiśnieg – zautomatyzowany system rozpoznania i zakłóceń w paśmie UKF, Kret – wóz dowodzenia kompanii radioelektronicznej, Maciejka – radiostacja jednowstęgowa średniej mocy, stacja zakłóceń i stacja rozpoznań. W małej serii powstał natomiast wóz dowodzenia obrony przeciwlotniczej Łowcza-3.

Odnotujmy także, iż licencyjne działka KDA-35 ze Stalowej Woli wykorzystane zostały przy konstrukcji ciężkiego (na zmodernizowanym podwoziu czołgu T-72) zestawu przeciwlotniczego Loara (pierwszy prototyp był gotowy w 1999 r.). Każdy zestaw miał dwa takie działka, powstały tylko trzy egzemplarze Loary.