Agnieszka Osiecka pozostawiła po sobie, popularne wśród kolejnych pokoleń, teksty piosenek – „Niech żyje bal”, „Małgośka”, „Nie żałuję”, „Kochankowie z ulicy Kamiennej”, „Kiedy mnie już nie będzie”, „Chwalmy Pana”. Wykonywane przez Marylę Rodowicz, Edytę Geppert, Sławę Przybylską, Annę Szałapak czy Seweryna Krajewskiego były i wciąż są chętnie interpretowane. W „Listach śpiewających” przekazała radę, która może okazać się szczególnie przydatną tuż przed Dniem Kobiet: „Umiem żyć z ludźmi. W dzisiejszych czasach jest to niesłychanie ważne. Wymaga a) wiedzy, b) doświadczenia, c) taktu. Najprymitywniejsze sposoby współżycia ograniczają się do łapówek, pochlebstw i tym podobnych. Brzydzę się tym. Poza tym jest karalne. A przecież są metody znacznie bardziej delikatne, powiedziałabym – finezyjne. Czy na przykład wręczony we właściwym czasie bukiecik fiołków podpada pod paragraf? Nie, skądże. A ileż może zdziałać dobrego!”. Inspirację do pisania czerpała z życia – spotkań z ludźmi, podróży, wymiany korespondencji. Przelewała na kartki papieru stany emocjonalne, których doświadczała pod wpływem różnych zdarzeń. Były one mieszanką lęku, cierpienia, zachwytu, troski, radości i szczęścia. W pierwszą marcową niedzielę wybrane utwory Agnieszki Osieckiej przeczytają Beata Paluch-Zarycka i Zbigniew W. Kaleta – aktorzy Narodowego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. O stronę muzyczną zadba Kwartet Smyczkowy Nadsańskiej Orkiestry Kameralnej pod dyr. Edwarda Horoszko.