Pisanki, kraszanki – bez nich Wielkanoc nie miałaby swego czaru i koloru. A wiecie czym się różnią? Nazwa kraszanek wzięła się od metody barwienia jaj, właśnie tzw. kraszenia, polegającego na farbowaniu na jednokolorowo, bez wzoru. Jaja barwiono w naturalnych barwnikach roślinnych, łupiny z cebuli w dawały odcienie żółci, brązu i czerwieni, sok z buraków kolor różowy, płatki nagietka kolor niebieski, natomiast wywar z kory dębowej kolor czarny. Tak zabarwione jaja zdobi się także wzorami, które są wyskrobywane ostrym narzędziem na skorupce. Jajka zdobione tą techniką noszą nazwę  drapanek. Ta technika, w porównaniu z innymi metodami zdobienia jaj wielkanocnych jest stosunkowo młoda. Natomiast jajka pokryte wzorem wykonanym woskiem noszą nazwę pisanek. Wzór nanoszony jest na skorupkę gorącym, roztopionym woskiem, następnie jajko gotuje się w wywarze z naturalnych barwników. Podczas gotowania wosk się wytapia, ale miejsca nim pokryte nie barwią się. Do pisania (nanoszenia wzorów) używano szpilek, słomek i drewienek. Współcześnie, nazwą pisanek, określamy wszystkie jajka wielkanocne barwione i dekorowane. I jeszcze a propos wielkości jajek. Polskim rekordzistą jest łabędź niemy – jego jajka mają 10-12 cm długości oraz 6-8 cm średnicy, a ważą ok. 350 gramów. Czyli są jakieś 700 razy cięższe od jajeczek mysikrólika, najmniejszego ptaka w Polsce. Dla porównania: przeciętne kurze jajo, takie w wersji M, ma 4 cm długości, 2 cm średnicy i waży ok. 150 gramów. Tak, tak, to są wymiary jajka normalnej kury, nie tej z chowu klatkowego i faszerowanej sztucznie na wszelkie sposoby. A wracając jeszcze do jaja strusia z Madagaskaru. Zawierało w sobie ok. 9 litrów masy! Jaka szkoda, że tak pożyteczny ptak już wymarł... Czytaj również:

Robili tradycyjne palmy wielkanocne