Szczególnym celem ochrony pomników przyrody jak czytamy w uchwale jest zachowanie wartości przyrodniczych, naukowych, kulturowych, historycznych i krajobrazowych, a także szczególnych cech osobniczych, takich jak rozmiar drzewa. Uznanie ww. drzew za pomniki przyrody zapewnia im ochronę  w obszarze obejmującym zasięg korony i systemu korzeniowego nie mniejszym niż w promieniu 15 m od zewnętrznej krawędzi pnia drzewa, nakłada obowiązek stałego monitorowania i utrzymywania stanu właściwego, wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych i zabezpieczających oraz obowiązek stałego monitorowania oznakowania i uzupełniania jego braków. Przyjęta przez radnych uchwała wprowadza w stosunku do pomnika przyrody zakaz m.in. niszczenia, uszkadzania części nadziemnych i podziemnych drzew lub przekształcania obiektu lub obszaru, wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, uszkadzania, zanieczyszczania gleby czy też umieszczania tablic reklamowych. Drzewa jak czytamy w uzasadnieniu uchwały są w bardzo dobrym stanie, ze względu na swoje cechy osobnicze tj. obwód pierścienicy, pokrój, wysokość. Posiadają wysokie walory przyrodnicze, krajobrazowe, historyczne, kulturowe i społeczne. Stanowią ważny element środowiska przyrodniczego i krajobrazu miasta. Drzewo nr 1 gatunku wierzba biała, o nazwie własnej „Wierzba Flisaków” jest drzewem rodzimym, wyróżniającym się w danym terenie okazałą koroną oraz wysokością. Drzewo nr 2 gatunku wierzba biała, o nazwie własnej „Wierzba Skarpianka” jest drzewem rodzimym, wyróżniającym się w terenie swoim pokrojem. Obwód „Wierzby Flisaków” to 486 cm, wysokość – 23 m. Obwód „Wierzby Skarpianki” to 380 cm, wysokość – 23 m. Rok pochodzenia obydwu drzew określono na około 1945.